DE STRVCTVRA SENTENTIARVM ET CLAVSVARVM IN LINGVA ARVSICA

§ In lingua arusica, structura minima sententiæ est clausula, quæ in duas partes divisa est: thema aut argumentum huius clausulæ et eius prædicatum. Exempli gratia: in sententia ‘lu beis’, lu est thema aut argumentum, quid prædicato ‘bei’ describitur. Morphema -s (aut quoque sa in plurimis vocabulis) est particula enclitica, qua argumentum sententiale ad eius prædicatum connectat.

§ Si duæ clausulæ in una sententia habemus, necesse est uti pronomibus clausulæ ut eæ inter se colligentur. Exempli gratia: lu sa vom u beis (homo bonus sum). In hoc sententia, lu sa vom est clausula prima, ergo u beis est clausula secunda. Pronomen u (sine exemplo in lingua latina) ad clausulam primam spectat, ergo clausula prima thema clausulæ secundæ fit.

§ Si duo verba temporalia in clausula habemus, necesse est indicare functionem argumentorum verbi temporalis (subjectum et objectum). Exempli gratia: lu dauwr nut NON lu dau nut.